De verzekerde schade door natuurrampen zou dit jaar op een bedrag van $ 148 miljard kunnen uitkomen als de langetermijngemiddelde-trend zich voortzet. Daarmee zou de schadelast het op twee na hoogste bedrag ooit zijn zo blijkt uit de recente editie van het Nat Cat Sigma-report van Swiss Re Institute.
De verzekerde schades door natuurrampen bedroegen in 2025 in totaal $ 107 miljard, waarvan $ 98,3 miljard (92%) secundaire risico’s betrof, waaronder bosbranden en zware convectieve stormen, en $ 9,1 miljard (8%) primaire riisico’s (aardbevingen, overstromingen). Dat is minder dan het schadebedrag van $ 141 miljard in 2024 en het tien jaar gemiddelde van $ 111 miljard.
Daarnaast keerden verzekeraars vorig jaar $ 13 miljard uit aan schade door man-made disasters. De totale economische schade beliep vorig jaar $ 235 miljard tegen $ 338 miljard in 2024 en $ 280 miljard gemiddeld in de afgelopen tien jaar. Daarvoor betrof het overgrote deel – $ 220 miljard- schade door natuurrampen en $ 15 miljard schade die door menselijke fouten was veroorzaakt.
Risico vermindert niet
Hoewel de schades in 2025 lager waren dan de langetermijntrend weerspiegelt dit volgens het rapport geen vermindering van het onderliggende risico. “De aanhoudende stijging van de blootstelling die gepaard gaat met economische groei, suggereert dat de volgende grote ramp, wanneer deze zich voordoet, aanzienlijk hogere verzekerde schades zal veroorzaken. Gezien de nog steeds grote beschermingslacunes en structurele kwetsbaarheden, is het duidelijk dat aanpassing en accurate gegevens, samen met voortdurende innovatie in de verzekeringssector waarbij brede groepen belanghebbenden worden betrokken, essentieel zullen zijn voor het beheersen van deze risico’s.”
Belangrijkste feiten en cijfers
- 190 gebeurtenissen genereerden $ 107 miljard aan verzekerde schade en $ 220 miljard aan economische schade;
- Bijna de helft van de totale economische schades (49% versus gemiddeld 58% onverzekerde schade in het afgelopen decennium) werd gedekt door verzekeringen, wat zowel de cruciale rol van verzekeringen als de aanhoudende dekkingskloof benadrukt;
- De grootste verzekeringsgebeurtenissen van het jaar werden veroorzaakt door recordbosbranden en aanhoudend hoge schades door zware convectieve stormen, wat aantoont dat er aanzienlijke schades optreden, zelfs zonder grote piekrisico’s.
- $ 40 miljard aan verzekerde schade door de bosbranden in Los Angeles ,de duurste bosbranden ooit.
- Zware convectieve stormen overschreden het schadebedrag van $ 50 miljard aan verzekerde schade voor het derde opeenvolgende jaar, ondanks het feit dat er geen orkanen aan land kwamen in de VS.
- Secundaire risico’s domineerden de schade door natuurrampen in 2025 en waren verantwoordelijk voor een recordaandeel van 92% van de verzekerde schades, het hoogste percentage ooit. Dit zet een decennialange trend van stijgend basisrisico voort.
- De jaarlijkse groei van 5-7% in verzekerde schades blijft intact, voornamelijk gedreven door een toenemende blootstelling – meer huizen, bedrijven en infrastructuur die gevaar lopen, een weerspiegeling van verstedelijking en economische groei – en stijgende kosten.
- De schades zouden sterk kunnen oplopen tot $ 148 miljard in een trendjaar of tot $ 320 miljard in een piekjaar. Dit onderstreept dat 2025 een tijdelijke dip was en geen verandering in de risicotrend.
Een jaar gekenmerkt door bosbranden en convectieve stormen
De bosbranden in Los Angeles in januari waren de bepalende gebeurtenissen van 2025. Gezamenlijk veroorzaakten ze $ 40 miljard aan verzekerde schade, een record voor het risico van bosbranden. Sterke Santa Ana-winden, droogte, dichte bebouwing en overvloedig brandbaar materiaal zorgden voor verwoesting in een van de meest waardevolle overgangsgebieden tussen bebouwde en onbebouwde gebieden (Wildland-Urban Interface, WUI) in de VS. Bijna drie keer zoveel gebouwen gingen in 2025 verloren als het recente gemiddelde in Californië, hoewel het totale verbrande gebied in de staat achterbleef bij het tienjarig gemiddelde.
Europa kende een intens brandseizoen in Spanje, Italië en Griekenland, maar bosbranden hebben op het continent nog geen miljard dollar aan verzekerde schade veroorzaakt. Voor het derde opeenvolgende jaar veroorzaakten zware convectieve stormen wereldwijd meer dan $ 50 miljard aan verzekerde schade. In de VS droegen stedelijke uitbreiding in hagelgevoelige regio’s en hogere wederopbouwkosten – nog steeds 37% boven het niveau van vóór COVID – bij aan de hogere schade. Ook in Europa kwamen hevige hagelbuien voor, hoewel stormen in 2025 vaak gebieden troffen die minder blootgesteld waren aan de stormen. In Australië veroorzaakte een hagelstorm in Brisbane $ 1,8 miljard aan verzekerde schade, de op één na duurste zware convectieve storm in het land.
De wereldwijde verzekerde schade door overstromingen bedroeg $ 3,4 miljard, lager dan het vijfjarig gemiddelde, ondanks grote gebeurtenissen in Zuidoost-Azië en de VS. Een late moessonoverstroming in Thailand, Indonesië en Maleisië veroorzaakte minstens $ 11 miljard aan economische schade. Alleen al cycloon Ditwah resulteerde in meer dan $ 4 miljard aan economische schade in Sri Lanka.
Hoewel er geen orkanen aan land kwamen in de VS, raasde orkaan Melissa, een categorie 5-orkaan, in oktober door het Caribisch gebied en werd de duurste ramp ooit in Jamaica. De totale schade bedroeg ongeveer$ 8,8 miljard dollar, waarvan slechts een fractie verzekerd was, ondanks de relatief hoge mate van paraatheid van het land.
Weersgerelateerde gebeurtenissen
De wereldwijde verzekerde schades als gevolg van weersgerelateerde gebeurtenissen zijn gestaag gestegen, voornamelijk door een toenemende blootstelling. Een analyse van individuele risico’s per regio onthult echter belangrijke nuances. In veel gebieden versnellen de intensivering van gevaren en de toenemende kwetsbaarheid de schades, die niet alleen door blootstelling verklaard kunnen worden.
Belangrijkste feiten en cijfers:
- De verzekerde schades als gevolg van weersomstandigheden zijn sinds 1970 met ongeveer 6% per jaar gestegen. Bosbranden staan bovenaan (+12%), gevolgd door stormen (+7%) en overstromingen (+6%).
- In Noord-Amerika nemen de schades door bosbranden met meer dan 14% per jaar toe. Ongeveer 60% van de groei kan niet worden verklaard door blootstelling, wat wijst op gevaren en kwetsbaarheid.
- Ook in Europa en Azië nemen de schades toe.
- De schades door stormen in Europa stijgen met ongeveer 10% per jaar en de schades door overstromingen in Azië met ongeveer 12%, waarbij gevaren en kwetsbaarheid een belangrijke rol spelen.
Dekkingslacunes
De verzekeringsdekking voor natuurrampen is in de loop der tijd aanzienlijk uitgebreid, met een recordaandeel verzekerde schades in 2025. Er blijven echter grote dekkingslacunes bestaan in verschillende regio’s en voor verschillende soorten rampen. Het dichten van deze lacunes vereist betere risicomodellering, sterkere aanpassingsmaatregelen en gecoördineerde publiek-private oplossingen.
Belangrijkste feiten en cijfers:
- Meer dan 40% van de wereldwijde schade is nu verzekerd (versus 23% 30 jaar geleden), wat een gestage uitbreiding van de dekking weerspiegelt.
- In veel opkomende markten blijft 80-90% van de schades onverzekerd wat een aanzienlijke wereldwijde dekkingskloof benadrukt.
- De schade door overstromingen in het VK zou 2,8 keer hoger zijn zonder aanpassingsmaatregelen die de verliezen drastisch kunnen verminderen.
Langetermijntrend
Ondanks één jaar met een daling ten opzichte van de trend, stijgen de verzekerde schades in reële termen nog steeds gemiddeld met 5-7% per jaar. Als 2026 de langetermijntrend weerspiegelt, zouden de verzekerde schade $ 148 miljard kunnen bedragen en in 2030 $ 186 miljard kunnen bereiken. De meeste jaren liggen onder de langetermijntrend en slechts een handvol actieve seizoenen bepalen de piekjaren, veroorzaakt door orkanen of aardbevingen in gebieden met een hoge verzekeringsdekking. Deze incidentele gebeurtenissen leiden tot de piekverliezen.
“We schatten dat als zich dit jaar een piekjaar voordoet, de verzekerde schades $ 320 miljard zouden kunnen bedragen. In 2030, naarmate de blootstelling toeneemt, zou een piekjaar wereldwijd ongeveer $ 400 miljard aan verzekerde schades kunnen veroorzaken, meer dan het dubbele van het laatste daadwerkelijke piekjaar (2017).:
Catastrofemodellen
Catastrofemiddelen blijven het beste instrument in de sector voor het beoordelen van actuele risico’s, met name secundaire gevaren. Catastrofemodellen maken een completere beoordeling van het huidige risico mogelijk door verder te kijken dan de waargenomen historische gegevens en een breder scala aan plausibele gebeurtenissen te simuleren. Dit is met name belangrijk voor secundaire risico’s, waar historische risicogegevens schaars en vaak onvoldoende zijn om het volledige risicolandschap in kaart te brengen.
Het overwinnen van de beperkingen in de data van secundaire risico’s is essentieel voor een betere modellering van deze snelgroeiende schades. Tegelijkertijd zijn aanpassings- en mitigatiemaatregelen cruciaal om het potentiële verlies te verminderen en de verzekerbaarheid in sterk blootgestelde regio’s te behouden. Naarmate de blootstelling toeneemt, is het van vitaal belang te begrijpen welke aanpassingsmaatregelen het meest effectief zijn, aldus het rapport.
Dichten grote beschermingslacunes is een belangrijke prioriteit
Ondanks enige vooruitgang blijven de lacunes in de bescherming tegen natuurrampen groot, met name in opkomende economieën waar 80-90% van de schades nog steeds niet verzekerd is. Grote, geavanceerde economieën kampen ook met een aanzienlijke onderverzekering voor zeldzame, maar zeer ingrijpende risico’s zoals aardbevingen.
Aanpassingsmaatregelen kunnen de schadecurve stabiliseren en de kosten verlagen, zo blijkt uit onderzoek. In de VS bijvoorbeeld, waar catastrofale schades nu het grootste deel van de schadeclaims voor persoonlijke eigendommen uitmaken, kan gerichte fysieke aanpassing op huisniveau de verzekerde verliezen verminderen. Nieuwe bouwmethoden kunnen ook kwetsbaarheden creëren, dus het is belangrijk dat blootstellingsgegevens en bouwvoorschriften regelmatig worden bijgewerkt. “Een geïntegreerde aanpak die verzekeringsdekking combineert met risicoaanpassingsmaatregelen in kwetsbare gebieden, kan de lacunes in de bescherming tegen natuurrampen verkleinen”, zo besluit het rapport
