Nu kunstmatige intelligentie de wereldeconomie hervormt, worden verzekeraars geconfronteerd met een fundamentele verschuiving in de manier waarop risico wordt gecreëerd, gemeten en overgedragen. Tijdens een evenement georganiseerd door MS Re tijdens Miami Reinsurance Week schetste futurist Amy Webb waarom het komende decennium een nieuwe benadering van risico vereist. “De aard van risico zal de komende 5-10 jaar aanzienlijk kan veranderen,”
De sessie, georganiseerd door MS Re en bijgewoond door bijna 200 verzekeringsprofessionals, weerspiegelt de groeiende focus van de sector op hoe opkomende technologieën risico de komende tien jaar kunnen hervormen. ”Robots met een menselijke huid die pijn en plezier kunnen voelen, en computers gemaakt van menselijke hersencellen klinken misschien als iets uit een sciencefictionfilm. Maar ze worden al ontwikkeld en illustreren hoe kunstmatige intelligentie (AI) de verzekeringssector ingrijpend kan veranderen”, aldus Webb.
Verzekeraars lopen achter op technologisch gebied
De (her)verzekeringssector vertrouwt traditioneel sterk op historische gegevens en actuariële tabellen, wat leidt tot een starre denkwijze. Webb waarschuwde dat AI zich veel sneller ontwikkelt dan de bestaande risicokaders van veel verzekeraars, en dat de aard van risico’s de komende vijf tot tien jaar aanzienlijk zou kunnen veranderen.
Daarom moeten leiders in de verzekeringssector investeren in wat zij omschreef als ‘strategische toekomstverkenning’, een gestructureerde aanpak om toekomstige ontwikkelingen te voorspellen door opkomende trends en signalen te analyseren, om zo beter te anticiperen op en zich voor te bereiden op nieuwe risico’s. “Verzekeringsmaatschappijen lopen achter op technologisch gebied. Je denkt veel na over de toekomst, maar zet te langzaam kapitaal in als het om technologie gaat.”
Opkomst internet
Webb vergeleek de huidige AI-revolutie met de opkomst van het internet eind jaren negentig en beschreef het als een nieuwe golf van ‘creatieve destructie’, waarbij opkomende technologieën en externe krachten samenkomen om volledig nieuwe systemen te creëren en andere systemen overbodig te maken.
Als voorbeeld wees Webb op de transformatie van de detailhandel door Amazon, die volgens haar niet werd gedreven door één enkele innovatie, maar door de samenloop van meerdere technologieën en externe factoren. Deze omvatten goedkoop kapitaal, bestaande betalings- en logistieke infrastructuur, globalisering, culturele bereidheid tot digitale overdracht, digitale transacties en een regelgevingsklimaat dat schaalvergroting bevorderde.
Er vinden momenteel tientallen convergenties plaats die niet worden bijgehouden door verzekeringsmaatschappijen en die zullen leiden tot nog ingrijpendere veranderingen. Webb benadrukte het belang van continue risicomonitoring en aanpassing aan deze veranderingen en introduceerde het concept van ‘strategische toekomstverkenning’. Ze schetste drie belangrijke convergenties die zullen leiden tot de volgende creatieve destructie: de toekomst van werk, levende intelligentie en energiegebruik.
Verstrekkende gevolgen voor sector
Webb betoogde dat deze convergenties verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor de verzekerings- en herverzekeringssector. Het vooruitzicht van vrijwel onbeperkte arbeidskrachten, gedreven door AI, zou bijvoorbeeld de vraag naar arbeidsintensieve producten zoals werknemerscompensatie en werkgeversaansprakelijkheid kunnen ondermijnen, terwijl het de disruptie op de wereldwijde herverzekeringsmarkten zou versnellen. Verzekeraars moeten producten gaan ontwikkelen die rekening houden met de risico’s die verbonden zijn aan AI en machinaal aangedreven arbeid, en overstappen van modellen die afhankelijk zijn van menselijke arbeidskrachten.
Ze waarschuwde ook voor de toenemende vraag naar rekenkracht, met name van AI-systemen, wat de beschikbare middelen onder druk zet. Verzekeraars moeten de betrouwbaarheid van de energievoorziening en de toegang tot stroom als belangrijke variabelen in hun acceptatiemodellen gaan meewegen. Naarmate locaties voor AI-datacenters cruciaal worden, is het van essentieel belang de implicaties voor herverzekeraars te begrijpen om klaar te zijn voor de toekomst.
Ondertussen zou de opkomst van wat Webb omschreef als ‘levende intelligentie’ – systemen die kunstmatige intelligentie combineren met vooruitgang in de biologie – aanleiding kunnen geven tot geheel nieuwe categorieën van schade, waardoor verzekeraars gedwongen worden om na te denken over hoe verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid worden gedefinieerd en om kaders te ontwikkelen voor het beoordelen en verzekeren van deze onconventionele risico’s.
Stappen om bedrijven toekomstbestendig te maken
Webb drong er bij verzekeraars op aan om kritischer te kijken naar hun afhankelijkheid van rekenkracht computationol power) en om energie- en infrastructuurbeperkingen explicieter in hun acceptatiebeleid te verwerken. Ze moedigde herverzekeraars ook aan om de risico’s die verbonden zijn aan levende intelligentie te gaan modelleren, en tegelijkertijd breder na te denken over hoe opkomende technologieën hun toekomstige rol in de waardeketen zouden kunnen herdefiniëren.
“Er zijn drie stappen die je meteen kunt zetten zonder spijt te krijgen”, zei Webb. “Ten eerste, werk samen met herverzekeraars om risico’s op een meer experimentele manier te modelleren. Je zou bijvoorbeeld gezamenlijk vangrails voor opkomende technologieën kunnen ontwerpen. Ten tweede, test raamwerken die evalueren hoe systemen waarnemen, beslissen, leren en falen. Ten derde, breng de toekomst van je waardeketen in kaart.”
Bron Intelligent Insurer
Onderkant formulier
Bovenkant formulier
Heeft deze informatie u geholpen?
Ja
Nee
Onderkant formulier
