Uit een nieuw onderzoek onder verzekeringsprofessionals in de zakelijke markt in opdracht van hyperexponential (hx), platform voor acceptatie van zakelijke schadeverzekeringen, komt naar voren dat zij het verlies van de expertise van ervaren collega’s als hun grootste zorg zien, maar dat bedrijven aan de andere kant juist het minst investeren in het behoud daarvan. Het onderzoek laat daarentegen zien dat investeringen in AI vooral naar administratie en snelheid gaan, terwijl de vaardigheden die acceptanten het belangrijkst vinden, niet worden vastgelegd.
De belangrijkste bevindingen:
- 44% van de acceptanten noemt het vertrek van ervaren experts uit de sector – zonder dat hun kennis wordt overgedragen – als hun grootste zorg; dit staat zelfs boven de angst voor AI zelf.
- Technologie voor coaching en kennisoverdracht krijgt de komende 12 tot 18 maanden slechts 8% van de investeringen; dit is het laagste percentage van alle onderzochte categorieën.
- Slechts 15% geeft aan dat hun bedrijf een manier heeft gevonden om de kennis van de beste acceptanten vast te leggen.
- Twee op de vijf respondenten zeggen dat expertise momenteel slecht wordt vastgelegd of alleen in het hoofd van een collega zit.
- Opvallend genoeg neemt de angst dat AI de functie van acceptant volledig zal overnemen steeds verder af: in 2024 noemde 18% dit een urgent probleem, in 2025 was dat 11% en nu nog maar 5%.
- Op de vraag wat een goede acceptant onderscheidt van een uitstekende, staan drie zaken bovenaan: discipline bij risicoselectie en risicobereidheid (48%), technische diepgang bij complexe risico’s (43%) en commercieel inzicht in prijsstelling (38%).
Dichtst bij het werk, minst overtuigd van de belofte van AI
Uit het ‘Underwriting Edge Report’ van hyperexponential blijkt dat de mensen die het dichtst bij de dagelijkse praktijk staan, het minst overtuigd zijn van de daadwerkelijke impact van AI. Hoewel meer dan de helft van de acceptanten (51%) tijdsbesparing op handmatige administratie noemt als de grootste bijdrage van AI tot nu toe, zegt slechts 21% dat de kwaliteit van de besluitvorming erdoor is verbeterd. Slechts 12% van de senior en lead underwriters geeft aan dat AI volledig in hun werkproces is geïntegreerd, tegenover 29% van de Chief Underwriting Officers. Het vertrouwen neemt toe naarmate men verder van de daadwerkelijke uitvoering van het werk afstaat.
Die scepsis betekent geen afwijzing van AI, maar een verschuiving van de focus. Als ze moesten kiezen, gaven underwriters steevast de voorkeur aan meer context boven pure snelheid:
- 73% geeft de voorkeur aan een realtime signaal dat wijst op ‘portfolio drift’ en blootstelling aan risico’s, boven een rapport dat slechts automatisch ververst.
- 70% wil prijsbepaling die eerdere risico’s en de logica van het model inzichtelijk maakt, boven prijsbepaling die simpelweg sneller verloopt.
Zelfs waar AI resultaten heeft opgeleverd, is de kloof op het gebied van menselijk oordeelsvermogen niet gedicht. Handmatige administratie, het opnieuw invoeren van gegevens en het navigeren door systemen beslaan 17% van de gemiddelde werkweek van een underwriter. In een ideale week zouden ze dit willen halveren tot 8%, om die tijd te besteden aan gesprekken met makelaars, portfolio-analyses en het begeleiden van junior collega’s.
Maar het terugwinnen van tijd lost niet op wat hun beslissingen ondermijnt: inconsistente data vormen het grootste struikelblok (genoemd door 44%), gevolgd door de druk om snel polissen te sluiten ten koste van analyse (38%) en een gebrek aan context over vergelijkbare risico’s uit het verleden (35%). Het probleem ligt niet bij de vaardigheden van de underwriter, maar bij gebrekkige input en een gebrek aan tijd om hun oordeelsvermogen daadwerkelijk toe te passen.
De sector wil de mens aan het stuur
“AI doet een voorstel, ik keur het goed”: dat was de voorkeursmethode van underwriters voor de inzet van AI bij alle onderzochte taken. Hoe meer oordeelsvermogen een taak vereist, des te minder vertrouwen underwriters hebben in een zelfstandige rol van AI. Bij de vraag hoe AI elk onderdeel van het werk zou moeten uitvoeren – variërend van volledig zelfstandig handelen tot zich er helemaal niet mee bemoeien – daalt het percentage dat zich prettig voelt bij volledige autonomie van AI van 34% bij data-invoer naar slechts 8% bij het begeleiden van junior underwriters.
Underwriters hebben ons precies verteld wat ze bang zijn te verliezen en wat ze beschermd willen zien,” aldus Jamie Wilson, VP Strategy bij hyperexponential. “De sector blijft AI ontwikkelen om sneller te kunnen werken, en verzekeraars blijven dat financieren. Dit onderzoek toont aan dat snelheid nooit de schaarse factor is geweest. Dat is oordeelsvermogen; en op dit moment gaat dat verloren sneller dan dat het wordt vastgelegd of dat erin wordt geïnvesteerd om het te behouden
- Ga voor toegang tot en het downloaden van het volledige rapport naar: https://www.hyperexponential.com/underwriting-edge-report-2026.
