Derde whitepaper Aon: ‘Hoe groeit houtbouw uit tot een volwassen bouwmethode?’

 

 

Houtbouw ontwikkelt zich snel, maar niet iedere toepassing bevindt zich in dezelfde volwassenheidsfase. Vooral bij hogere, complexere en binnenstedelijke projecten zijn er nog veel vragen over brandveiligheid, vochtbeheersing, herstelbaarheid, regelgeving en verzekerbaarheid, zo valt te lezen in de derde en laatste whitepaper van Aon in haar serie over massieve, gestapelde houtbouw. “De vraag is niet langer of houtbouw toekomst heeft. De vraag is hoe snel de sector erin slaagt om kennis, regelgeving, risicobeheersing en verzekerbaarheid met elkaar te verbinden.”

Voor deze whitepaper sprak Aon met George Wildenberg ( Manager Property, Energy & Construction Benelux bij AXA XL) ,  Bernard van den Berg (Director Insurance bij Royal BAM Group nv),  Roy Aarts (Chief Underwriting Officer Short Tail bij HDI), Marlene Rienstra (Projectdirecteur gebiedsontwikkeling bij de gemeente Amsterdam),  Gerth-Jan Heck (Head Engineering & Construction Benelux & Nordics bij Swiss Re), Suzanne Kocken (Algemeen directeur en bestuurder SWK),  Bob van den Mosselaar (Directeur Slokker Bouwgroep Vestiging Amsterdam),  Willem-Jan Beekenkamp ( Commercieel Manager Allianz Commercial en Voorzitter platform Brand bij het Verbond van Verzekeraars

Vier kernpunten

 

Volgens Aon’s whitepaper is houtbouw in Nederland geen abstract toekomstbeeld meer. ‘Er worden projecten gerealiseerd, kennis groeit en steeds meer partijen zien hout als serieuze bouwmethode binnen de verduurzaming van de gebouwde omgeving. Tegelijkertijd laat de praktijk zien dat houtbouw nog niet in elke toepassing even volwassen is. Grondgebonden bouw, gestapelde bouw en houthoogbouw bevinden zich in verschillende ontwikkelfases en vragen elk om een eigen beoordeling van risico’s, haalbaarheid en verzekerbaarheid.’

 

Uit de interviews komen vier kernpunten naar voren. Ten eerste is houtbouw niet in iedere toepassing even volwassen. Sommige toepassingen zijn inmiddels relatief voorspelbaar, terwijl hogere, complexere of binnenstedelijke projecten nog nadrukkelijk vragen oproepen over brandveiligheid, vochtbeheersing, herstelbaarheid, regelgeving en verzekerbaarheid.

Ten tweede moet houtbouw vanaf de initiatieffase als eigen bouwmethode worden benaderd. Hout is geen beton of staal met een duurzamer imago. Het materiaal heeft eigen eigenschappen en vraagt daarom om andere keuzes in ontwerp, engineering, detaillering, bouwvolgorde, logistiek en beheer.

Ten derde moeten brand, vocht en herstelbaarheid vroeg worden meegenomen. De duurzaamheidswaarde van houtbouw is groot, maar duurzaamheid is geen vrijbrief om risico’s te onderschatten. Een gebouw is pas echt duurzaam als het veilig, onderhoudbaar, repareerbaar en bruikbaar blijft gedurende de levensduur. Juist daarom moeten risico’s al in de ontwerpfase expliciet worden gemaakt en beheerst.

Ten vierde zijn verzekerbaarheid en garantiestelling ontwerpparameters, geen sluitposten. Bij houtbouw raken ontwerpkeuzes direct aan financierbaarheid, verkoopbaarheid, garantie, verzekering en maatschappelijk vertrouwen. Als deze onderwerpen pas aan het einde van een traject aan bod komen, kan een technisch haalbaar project alsnog vastlopen.

Conclusie

De centrale conclusie van deze whitepaper is dat houtbouw alleen op grote schaal kan doorgroeien als de sector de voordelen van hout verbindt aan professionele risicobeheersing. Hout vraagt om een eigen manier van ontwerpen en bouwen. Duurzaamheid is een sterke drijfveer, maar geen vrijbrief om risico’s te onderschatten. “Kennisdeling, standaardisatie en samenwerking zijn hard nodig, om te voorkomen dat ieder project opnieuw het wiel uitvindt. En verzekerbaarheid moet al in de ontwerpfase worden meegenomen, niet pas wanneer het project technisch en commercieel al grotendeels vastligt.”

 

Een andere uitkomst van de interviews is volgens Aon dat  dat houtbouw in Nederland een nieuwe fase ingaat. “De vraag is steeds minder of houtbouw technisch mogelijk is of een plaats krijgt binnen de Nederlandse bouwsector. Die discussie lijkt grotendeels achter ons te liggen. Houtbouw wordt toegepast, kennis groeit en partijen weten elkaar beter te vinden.”

De echte vraag is volgens de whitepaper nu hoe de sector voorkomt dat groei sneller gaat dan het vermogen om risico’s, kwaliteit en verzekerbaarheid te borgen. “Vrijwel alle geïnterviewden noemen uiteindelijk dezelfde randvoorwaarden. Houtbouw moet vanaf het begin als houtbouw worden ontworpen. Risico’s rond brand, vocht, herstelbaarheid en gebruiksfase moeten vroegtijdig worden meegenomen. Kennis moet niet alleen worden verzameld, maar ook gedeeld. Regelgeving, handreikingen en toetsingskaders moeten verder worden ontwikkeld. En verzekerbaarheid moet al in de ontwerpfase onderdeel zijn van het gesprek. “

 

De sector staat niet stil. Gemeenten, bouwers, verzekeraars, waarborginstellingen en kennisorganisaties werken samen aan de voorwaarden voor verdere groei. “Maar de volgende stap vraagt om discipline: niet alleen bouwen, maar ook begrijpen wat er wordt gebouwd, daarvan leren en die lessen vertalen naar betere ontwerpen, processen en kaders. De vraag is dus niet langer óf houtbouw een plaats krijgt binnen de Nederlandse bouwsector. De echte vraag is hoe snel de sector erin slaagt om kennis, regelgeving, risicobeheersing en verzekerbaarheid met elkaar te verbinden. Want juist daar wordt bepaald of houtbouw een veelbelovende niche blijft, of uitgroeit tot een volwaardig onderdeel van de Nederlandse bouwpraktijk”, concludeert Aon

 

Download hier de whitepaper:

Nu downloaden