De meeste vrouwen (75%) met langdurige klachten voelen zich – ongeacht hun leeftijd – niet gehoord bij de huisarts en de specialist. Nagenoeg alle respondenten gaven aan dat de klachten ernstige maatschappelijke gevolgen had. Dat zijn enkele uitkomsten uit gegevens van de Stichting Voices for Women (VfW) die zijn geanalyseerd door Nivel en Ditto Care.
De gemiddelde leeftijd van de 1.637 respondenten was 50,5 jaar; de gemiddelde leeftijd waarop hun gezondheidsklachten begonnen was 33,5 jaar. 60% van de respondenten liep al 10 jaar of langer met de gezondheidsklachten rond. De top 5 van de meest gerapporteerde lichamelijke gezondheidsklachten omvat: vermoeidheid (ervaren door 77% van de vrouwen die de enquête heeft ingevuld); pijnlijke gewrichten (57%); spijsverteringsklachten (44%); onverklaarde pijn (43%); en, spierpijn (43%).
De top 5 van meest gerapporteerde psychische gezondheidsklachten: slaapproblemen (58%); concentratieverlies (52%); stemmingswisselingen (51%); somberheid (49%); en, stress (49%). Burn-out/stress, de overgang en depressie waren de meest gestelde diagnosen bij respectievelijk 34%, 25% en 24% van de vrouwen die de enquête hadden ingevuld.
Vrouwen zijn het meest vaak verwezen naar de gynaecoloog (42%), psycholoog (39%) en internist (29%). Kijkend naar de verschillen in klachten en diagnosen tussen de grootste leeftijdscategorieën (25-49 jaar en 50-65 jaar) laat zien dat er in de top 5 van psychische klachten weinig verschil is; de top 5 van lichamelijke klachten en diagnosen verschilt enigszins.
Uit de kwalitatieve analyses kwamen drie observaties consistent naar voren:
- Het gebrek aan erkenning dat vrouwen ervaren is vrijwel universeel; in 99% van de verhalen worden de belastende aspecten van het zorg- en ziekteproces beschreven, en die draaien in meerderheid om het niet serieus genomen worden.
- Psychologisering van lichamelijke klachten door de zorgverlener vormt de rode draad die in alle leeftijdsgroepen terugkomt.
- Het inductieve spoor brengt patronen aan het licht waar de registry niet expliciet naar vroeg, in het bijzonder het verlies van werk, identiteit en levenskwaliteit als maatschappelijk-economisch gevolg van de gezondheidsklachten en de zoektocht naar een diagnose.
De resultaten van dit onderzoek leveren primair aanknopingspunten op voor een van de drie actielijnen van de VWS Werkagenda vrouwengezondheid: Het herkennen en erkennen van klachten. Slechts één op de vier vrouwen die hun ervaringen hebben gedeeld door middel van het invullen van de enquête geeft in dit onderzoek immers aan zich gehoord te hebben gevoeld bij de zorgverlener, het merendeel heeft negatieve ervaringen en voelt zich weggezet en hun klachten gebagatelliseerd. Deze uitkomsten en die van meer uitgebreid vervolgonderzoek kunnen gebruikt worden om zorgverleners meer bewust te maken van deze ervaringen, aldus de onderzoekers.
