Zurich Business Travel Outlook 2026:  Meer dan helft werknemers vindt dat werkgevers meer zouden kunnen doen om veiligheid tijdens zakenreizen te waarborgen

De boodschap van werknemers is ondubbelzinnig: de meerderheid (58%) vindt dat hun werkgevers meer zouden kunnen doen om de veiligheid tijdens zakenreizen te waarborgen. Dat is één van de uitkomsten uit de recente Business Travel Outlook 2026 van verzekeraar Zurich.

Voldoende voorbereiding – zoals op de hoogte blijven, gebruikmaken van veilige reisdiensten en noodplannen hebben – kan volgens het onderzoek de blootstelling aanzienlijk verminderen en reizigers helpen weerbaar te blijven in het licht van onverwachte uitdagingen. Hoe goed zijn zakenreizigers dan voorbereid?

Op het eerste gezicht zijn de resultaten bemoedigend. Bijna iedereen (96%) is proactief van plan om een ​​of meer persoonlijke veiligheidsmaatregelen te nemen tijdens zakenreizen of vakanties in 2026, waaronder:

1. Ervoor zorgen dat iemand altijd weet waar hij/zij zich bevindt (40%);
2. Onderzoek doen naar de bestemming om potentiële risico’s en bedreigingen te identificeren (39%); en
3. Noodcontacten en noodplannen bij zich hebben (36%).

Noodsituatie in buitenland

Misschien wel het meest zorgwekkend is echter dat meer dan een kwart (26%) van de zakenreizigers toegeeft dat ze niet zeker weten wat ze moeten doen in een noodsituatie in het buitenland – waaronder een derde van Generatie Z (32%), het hoogste percentage van alle generaties. De toegenomen bezorgdheid over specifieke groepen (zoals vrouwen), ondanks de genomen persoonlijke veiligheidsmaatregelen, wijst er ook op dat individuele inspanningen alleen geen vervanging kunnen zijn voor uitgebreide organisatorische ondersteuning en geruststelling.

Wat is de rol van de werkgever?

Reizigers nemen geen genoegen meer met geruststelling; ze verwachten transparante bescherming en duidelijke antwoorden. En voor bedrijfsleiders is dit niet alleen een kwestie van zorgplicht, maar ook een noodzaak om talent te behouden. Jongere werknemers stellen hogere eisen aan de ondersteuning van hun werkgever: 61% van Generatie Z en 62% van de Millennials geeft aan dat hun werkgevers meer zouden kunnen doen. Wanneer aan deze verwachtingen niet wordt voldaan, is de kans ook groter dat zij overwegen hun organisatie te verlaten.

Op de vraag of hun organisatie een van de volgende diensten aanbiedt  vóór en/of tijdens uw zakenreis?, kwamen de volgfende antwoorden:

• Een 24/7-hulplijn voor noodgevallen 37%
• Regelmatige check-ins tijdens de reis om mijn veiligheid en comfort te garanderen 36%
• Een volledige briefing over de bestemming, inclusief belangrijke risico’s en culturele normen 35%
• Informatie over door de overheid uitgegeven reisadviezen voor mijn bestemming 31%
• Informatie over door de overheid uitgegeven reisadviezen voor mijn bestemming 31%
• Informatie over de rechten en veiligheid van specifieke groepen (bijv. vrouwen, religieuzen, etnische minderheden, enz.) in het land van bestemming 31%
• Informatie over de rechten en veiligheid van specifieke groepen (bijv. vrouwen, religieuzen, etnische minderheden, enz.) in het land van bestemming 31%
• Toegang tot een reisrisicomanagementbedrijf voor medische of veiligheidsproblemen 30%
• Een reisassistentie-app met veiligheidswaarschuwingen en toegang tot ondersteuning 29%
• Advies op maat, gebaseerd op mijn specifieke reisroute 28%
• Hulpmiddelen voor gezondheidsmonitoring en/of lokale gezondheidszorg 26%
• v.t. – Mijn werkgever biedt geen ondersteuning voor of tijdens de reis 7%
• Weet het niet zeker 3%

Slechts 7% zakenreizigers krijgt geen ondersteuning van hun werkgever

 Dat wil volgens Zurich niet zeggen dat organisaties geen ondersteuning bieden; sterker nog, slechts 7% van de zakenreizigers zegt dat er geen ondersteuning wordt geboden en meer dan de helft (53%) biedt drie of meer ondersteuningsmechanismen aan als onderdeel van hun reisprogramma. Toch blijven er belangrijke lacunes bestaan. Zo wil een meerderheid (60%) dat hun werkgever contact met hen opneemt wanneer ze voor hun werk reizen, een wens die gedeeld wordt door zowel mannen als vrouwen en generaties. Slechts een derde (36%) geeft echter aan dat hun organisatie dit momenteel doet. Over het algemeen varieert de ondersteuning vanuit de organisatie ook sterk per land, waarbij respondenten uit Brazilië en Mexico hogere niveaus rapporteren, terwijl Canada en Singapore achterblijven.

Werknemers verwachten van hun werkgevers proactieve begeleiding, uitgebreide training, gericht beleid, duidelijke noodprotocollen en regelmatige check-ins – zodat werknemers zich veiliger, zelfverzekerder en beter voorbereid voelen wanneer ze voor hun werk reizen. Hoewel ernstige incidenten zeldzaam blijven, brengt internationaal reizen altijd enig risico met zich mee en komt een verzekering doorgaans pas in beeld nadat er iets mis is gegaan. Een reactieve aanpak is niet voldoende; werkgevers moeten hun medewerkers ondersteunen vóór de reis begint, en ook op het moment dat ze hulp nodig hebben.

Alomvattende aanpak

Het allerbelangrijkste is dat organisaties regelmatig beoordelen of hun huidige reisbeschermingsmaatregelen aansluiten bij het complexe risicolandschap waarmee hun medewerkers te maken hebben. Bedrijven moeten steeds vaker een alomvattende aanpak hanteren voor het beperken van reisrisico’s – waarbij expertise op het gebied van beveiliging, medische ondersteuning en informatie voorafgaand aan de reis worden geïntegreerd om ervoor te zorgen dat reizen zo soepel en veilig mogelijk verlopen.

Concreet zouden bedrijven het volgende moeten doen:

• Mentaal welzijn naast fysieke veiligheid in overweging nemen: Angst kan de bereidheid om te reizen, de productiviteit, de werktevredenheid en de mentale gezondheid beïnvloeden. Verstoringen van de dagelijkse routine, scheiding van familie en vrienden, en de effecten van jetlag en tijdzones kunnen de stress verhogen, vooral voor frequente of beginnende reizigers. Voorlichting voorafgaand aan de reis, regelmatige check-ins en toegang tot realtime assistentie en bestemmingsinformatie kunnen reizigers helpen zich veiliger en zelfverzekerder te voelen.
• Beleid op maat ontwikkelen: Een standaardaanpak is niet langer voldoende. Factoren zoals geslacht en leeftijd bepalen de reiservaring en de blootstelling aan risico’s. Werkgevers kunnen hun zorg voor reizigers tonen door individuele beoordelingen en voorlichting voorafgaand aan de reis te bieden, inclusief bewustwording en briefings, en door gedetailleerde persoonlijke begeleiding te bieden die is afgestemd op geslacht, kwetsbare groepen of bestemmingen waar culturele normen en politieke risico’s de bezorgdheid kunnen vergroten.
• Dekkingslacunes evalueren en aanpakken. Veel werkgevers vertrouwen nog steeds op de reisverzekering die is geïntegreerd in de creditcard of op basisverzekeringen voor ongevallen en werknemerscompensatie. Maar deze oplossingen schieten vaak tekort in het bieden van een alomvattende zorgplicht aan werknemers, waardoor er aanzienlijke lacunes in bescherming en ondersteuning ontstaan. Essentiële reisondersteunende diensten, zoals beveiligingsassistentie, cyberbescherming en evacuatie en repatriëring, ontbreken vaak – juist nu deze bescherming harder nodig is dan ooit.
• Veerkracht is geen product, maar gedrag, en de resultaten spreken voor zich: De toekomst van zakenreizen ziet er rooskleurig uit voor wie goed is toegerust om ermee om te gaan.”