Herverzekeraars schuiven meer risico’s terug naar verzekeraars om de winstvolatiliteit te beheersen. Dat is één van de bevindingen in een recent rapport van Moody’s waarin het toenemende fysieke klimaatrisico en de gevolgen daarvan voor de verzekerings- en herverzekeringsbranche belicht . Het rapport benadrukt dat de toenemende frequentie en ernst van destructieve weersomstandigheden het verzekeringstechnische risico verhogen en een extra laag complexiteit toevoegen aan riskmanagementstrategieën.
Herverzekeraars hebben stappen ondernomen om hun blootstelling aan frequentere maar individueel minder kostbare weersomstandigheden, zoals convectieve stormen, overstromingen en bosbranden, te verminderen. Deze verschuiving heeft ertoe geleid dat primaire verzekeraars meer risico’s hebben behouden, terwijl ze hun premies hebben aangepast, voorwaarden hebben gewijzigd of activiteiten hebben afgestoten in regio’s waar het naar risico gewogen rendement niet kan worden gehaald.
Uit de gegevens blijkt ook dat primaire verzekeraars sinds 2019 een groter deel van het risico ten opzichte van hun brutopositie hebben behouden. Daarentegen hebben veel herverzekeraars hun riskexposure aan risico’s met een hogere frequentie verminderd. Dit verschil in risk retention was vooral uitgesproken in perioden met een lager rendement, deels als gevolg van de beperkte retrocessiecapaciteit, die het vermogen van herverzekeraars heeft beperkt om hun behouden blootstelling aanzienlijk te verlagen.
Om deze uitdagingen het hoofd te bieden, maken (her)verzekeraars steeds meer gebruik van geavanceerde gegevens, modellen en risicobeperkende strategieën. Sommige bedrijven nemen de mogelijke gevolgen van klimaatverandering mee in hun strategische planning en stresstests.Verbeterde modellering op basis van gegevens van hogere kwaliteit en catastrofemodellen die rekening houden met klimaatveranderingsscenario’s zullen naar verwachting een cruciale rol spelen bij het beheren van het klimaatrisico. Het rapport suggereert ook dat de veranderende marktdynamiek kan leiden tot meer initiatieven van de overheid om risico’s te delen. Een nieuw evenwicht tussen risico en beloning zal waarschijnlijk samenwerking vereisen tussen herverzekeraars, primaire verzekeraars, overheden, bedrijven en particulieren om klimaatrisico’s effectiever in te schatten en robuuste aanpassings- en mitigatiestrategieën te ontwikkelen.Deze samenwerking kan bestaan uit een mix van publiek-private partnerschappen en door de overheid gesponsorde verzekeringsfaciliteiten om ervoor te zorgen dat er voldoende capaciteit voor risico-overdracht beschikbaar is in gebieden met een hoog risico











