Een nieuw rapport van Moody’s toont aan dat makelaars en MGA’s hun marktmacht concentreren terwijl de zachte markt die verschuiving zal versterken. Managing general agents (MGA’s), Lloyd’s coverholders en makelaars hebben lange tijd een ondersteunende rol gespeeld in de commerciële verzekeringen. Een nieuw rapport van Moody’s Ratings stelt dat die rol aan belang heeft gewonnen. Het rapport stelt ook dat makelaars, of ze nu de faciliteiten beheren of er verzekeringen via afsluiten, meer structurele macht in de markt hebben dan veel capaciteitsaanbieders wellicht willen toegeven.
Volgens Moody’s zijn de premies die via MGA’s werden afgesloten tussen 2020 en 2024 meer dan verdubbeld. Coverholders zijn nu goed voor ongeveer 40% van de bruto premie-inkomsten van Lloyd’s, die zijn gestegen van circa £36 miljard in 2020 naar £58 miljard in 2025. Zeven van de tien grootste Londense makelaars werken nu met actieve faciliteiten of follow-platform arrangementen, met als voorbeelden Aon Client Treaty, Marsh Fast Track en WTW Gemini. Dit zijn geen niche-ontwikkelingen. Ze markeren een brede structurele verschuiving in de manier waarop zakelijke risico’s worden verworven, getarifeerd en geplaatst.
Grote brokerfaciliteiten stellen intermediairs in staat om aanzienlijke premievolumes te kanaliseren via vooraf overeengekomen acceptatiecriteria in plaats van risico-per-risico onderhandelingen. Dat betekent snellere plaatsingen en betrouwbaardere verlengingsvoorwaarden voor klanten. Voor capaciteitsaanbieders betekent dit dat de individuele risicoselectie wordt overgelaten aan vooraf afgesproken parameters. Moody’s is duidelijk over wat hieruit voortvloeit: naarmate makelaars de toegang tot klanten, eigen data en premiestromen controleren, verschuiven de economische waarde en de onderhandelingsmacht in hun richting.
Zachte markt, lastigere vragen
Moody’s verwacht dat de (groot)zakelijke e verzekeringsmarkten verder zullen afzwakken en stelt dat lagere premies ertoe zullen leiden dat meer zaken via gedelegeerde structuren verlopen. Deze druk zal waarschijnlijk de concurrentie in de MGA-sector (Managing General Agent) intensiveren, waar privaat kapitaal in een rap tempo instroomt.
De zorg die Moody’s aankaart, betreft een incentive-probleem. Wanneer de vergoeding van MGA’s gekoppeld is aan premiegroei in plaats van aan de winstgevendheid van de verzekeringsactiviteiten, kan volume voorrang krijgen boven discipline. De inkomsten van op vergoedingen gebaseerde MGA’s zijn over het algemeen minder gevoelig voor de prestaties van de verzekeringsactiviteiten dan die van capaciteitsaanbieders. Deze kloof in prikkels vormt een concreet risico voor verzekeraars in een zachte markt. Voor brokers die zaken via MGA-capaciteit plaatsen, is dit iets om te overwegen vóór elk gesprek over verlenging.
Lloyd’s heeft hetzelfde probleem aangekaart. Chief Underwriting Officer Rachel Turk zei eerder in haar marktbericht voor 2025 dat toenemende delegatie het risico van overcapaciteit en neerwaartse druk op de premies met zich meebrengt. Moody’s merkt afzonderlijk op dat Lloyd’s in 2024 vaststelde dat gebrekkig toezicht op de delegated portfolio had bijgedragen aan de verslechtering van de schaderatio’s vanaf 2013. De lat voor nieuwe MGA’s bij Lloyd’s is sindsdien hoger gelegd.
Wie profiteert hiervan? Het bredere argument van Moody’s betreft de economie van de waardeketen. MGA’s voeren functies uit die veel verder gaan dan alleen het afsluiten van verzekeringen: productontwerp, schadeafhandeling, klantenservice en distributie. Ze worden dienovereenkomstig gecompenseerd, wat de marge voor capaciteitsaanbieders verkleint. Na verloop van tijd kan dit ook hun invloed op de klantrelatie verminderen.
Voor tussenpersonen is het beeld genuanceerder. Faciliteiten bieden grote tussenpersonen efficiënte toegang tot de capaciteit van verzekeraars op grote schaal. Ze stellen tussenpersonen ook in staat om de acceptatiecriteria vorm te geven en de plaatsing van klanten met meer zekerheid te beheren. Moody’s merkt op dat sommige tussenpersonen tijdens de laatste zachte markt hun plaatsingen consolideerden bij een kleinere groep voorkeursverzekeraars. Deze geconcentreerde relatie versterkte hun onderhandelingspositie met betrekking tot premies en voorwaarden. Naarmate de omstandigheden weer verbeteren, zou een vergelijkbaar patroon zich kunnen herhalen.
Moody’s waarschuwt er ook voor om dit te interpreteren als een eenzijdige verschuiving. Grotere, meer geavanceerde verzekeraars met sterke interne expertise behouden daadwerkelijke controle binnen gedelegeerde regelingen, zelfs terwijl ze deze gebruiken om te groeien. Het rapport wijst op Pelagos Insurance Capital als een verzekeraar die zich heeft toegelegd op delegatie, terwijl actief portefeuilletoezicht behouden blijft. Kleinere verzekeraars met beperkte interne expertise lopen daarentegen het risico te worden gereduceerd tot pure kapitaalverstrekkers, terwijl intermediairs een groter deel van de winst opstrijken.
Governance onder de loep
Ook de Financial Conduct Authority (FCA) heeft zich in deze richting bewogen. Het rapport ‘Regulatory Priorities for Insurance 2026’ breidt het toezicht uit naar modellen voor gedelegeerde bevoegdheden, beloningsregelingen en het gebruik van kunstmatige intelligentie bij acceptatie en schadeafhandeling. Een afzonderlijk FCA-onderzoek naar het bestuur van MGA’s en coverholders zal naar verwachting begin 2027 worden gepubliceerd.
Governance standards zijn een kwestie van markttoegang geworden in plaats van een backoffice-probleem voor makelaars die opereren via gedelegeerde structuren of polissen afsluiten. Moody’s beschrijft sterk toezicht, datakwaliteit en riskmanagement als voorwaarden voor duurzame deelname aan het ecosysteem van gedelegeerde acceptatie. De richting die de regelgeving opgaat, versterkt dit standpunt.
