IUMI-voorzitter: Transportverzekeraars spelen sleutelrol bij  beheersen oorlogsrisico’s voor wereldwijde scheepvaart

“Transportverzekeraars zijn ook oorlogsverzekeraars. Zij spelen een sleutelrol bij het beheersen van oorlogsrisico’s voor de wereldwijde scheepvaart.”  Volgens IUMI-voorzitter Frédéric Denèfle moeten zij de instrumenten blijven ontwikkelen die nodig zijn om de internationale handel te ondersteunen en te faciliteren, ook onder steeds uitdagendere omstandigheden.

Tijdens het voorzittersseminar op de conferentie van de International Union of Marine Insurance (IUMI) deze week in Rotterdam, benadrukte Denèfle hoe belangrijk het is dat verzekerden en de bredere maritieme sector inzicht hebben in de complexiteit van verzekeringen tegen oorlogsrisico’s, vooral in tijden van verhoogde spanningen en conflicten. “Als transportverzekeraars staan ​​we midden in het risico. We moeten ervoor zorgen dat we de optimale instrumenten blijven ontwikkelen om de wereldwijde handel onder alle omstandigheden – hoe uitdagend ook – te ondersteunen en te faciliteren.”

Denèfle wees op een veelvoorkomend misverstand: het idee dat de dekking tegen oorlogsrisico’s automatisch vervalt zodra er een conflictsituatie ontstaat. “Wanneer er een conflict ontstaat, bestaat vaak het misverstand dat de dekking wordt beëindigd. Dat is niet noodzakelijkerwijs het geval. Als het risico aanzienlijk toeneemt, kunnen sommige verzekeraars een opzeggingsbericht (Notice of Cancellation) sturen met betrekking tot de lopende dekking. Hierdoor kan de verzekeraar het risico opnieuw beoordelen en de dekking vervolgens onder aangepaste voorwaarden hervatten.”

Hij vervolgt: “Het is belangrijk te beseffen dat een opzeggingsbericht niet per se het einde van de dekking betekent. De dekking kan worden aangepast, zodat verzekeraar en klant samen het gewijzigde risico kunnen aanpakken, met vertrouwen in zowel de voorwaarden als de prijs. In de huidige dynamische omgeving moeten we flexibel en aanpasbaar blijven.”

Aanvullende informatie

Denèfle ging ook in op de aanvullende informatie die acceptanten nodig hebben om dekking tegen oorlogsrisico’s effectief te kunnen beoordelen en toepassen. Bij reguliere transportverzekeringen kijken acceptanten doorgaans naar factoren zoals de leeftijd, vlag, klasse en vaarhistorie van een schip. Voor de acceptatie van oorlogsrisico’s is echter veel gedetailleerdere informatie over de geplande reis vereist.

Hierbij gaat het onder meer om de specifieke vaar- en doorvoergebieden, de verwachte verblijfsduur van het schip in risicogebieden en de tijd die nodig is voor het laden en lossen van lading. Het verkrijgen van deze informatie kan lastig zijn voor sommige ladingeigenaren, die wellicht niet beschikken over gedetailleerde kennis van de precieze reis- of doorvoerregelingen. Daarnaast wordt bij risicogebieden dekking voor lading doorgaans aangeboden op contractbasis, in plaats van via de meer algemene jaarlijkse ‘open cover’-regelingen waarop veel ladingeigenaren in het verleden vertrouwden.

Belang risicobeperkende maatregelen

Denèfle wees ook op het toenemende belang van risicobeperkende maatregelen, waaronder initiatieven van staten om marine-escortes en andere vormen van bescherming te bieden. “Hoewel dit enorm wordt gewaardeerd, kunnen verzekeraars er niet volledig op vertrouwen dat er bij elke doorvaart bescherming beschikbaar is. Bij het aanbieden van dekking moet ook rekening worden gehouden met de beschikbaarheid en betrouwbaarheid van dergelijke bescherming.”

Een bijkomende complicatie is het risico op CNED – oftewel inbeslagname, onteigening, nationalisatie of ontneming van eigendom. Deze risico’s kunnen vooral groot zijn in tijden van conflict, wanneer staten de controle over of het eigendom van schepen of lading proberen over te nemen.

“CNED-risico’s zijn aanzienlijk in oorlogstijd en kunnen ontstaan ​​wanneer staten besluiten de controle over of het eigendom van een schip of de lading ervan over te nemen. Het is daarom voor een verzekeraar van groot belang om precies te weten hoe lang een schip in een risicogebied zal opereren en, met name, hoeveel tijd het schip aan de kade zal liggen voor het laden of lossen. Over het algemeen wordt dekking voor een beperkte periode verleend om de blootstelling aan CNED-risico’s zoveel mogelijk te beperken.”

“Dekking tegen oorlogsrisico’s komt steeds vaker voor. Voor eigenaren van schepen en lading is het belangrijk te begrijpen dat verzekeraars veel meer informatie nodig hebben dan voorheen om contracten op maat te kunnen opstellen die adequate bescherming bieden. Een algemene, allesomvattende dekking is simpelweg geen optie meer”, aldus  Denèfle