Na het schadejaar met hoge schades was 2025 aanzienlijk gematigder. Het jaar werd vooral gekenmerkt door stormen en hagel. “Natuurrampen veroorzaakten in 2025 circa € 1,4 miljard aan schade in de schadeverzekeringssector. De schadebedragen fluctueren sterk van jaar tot jaar, dus rustigere jaren moeten niet als een trend worden geïnterpreteerd”, aldus Jörg Asmussen, directeur van de Duitse verzekeraarsorganisatie GDV op basis van nieuwe cijfers over de schade door natuurrampen in de schadeverzekeringssector
Stormen en hagel veroorzaken de meeste schade
Stormen en hagel veroorzaakten verliezen van circa € 1 miljard. Het aantal claims bedroeg ongeveer 479.000, met een gemiddelde schades van circa € 2.100. Zelfs in een relatief rustig natuurrampjaar domineren stormen en hagel de schade aan eigendommen. Dergelijke gebeurtenissen treffen vaak meerdere gebouwen tegelijk, maar veroorzaken doorgaans kleinere tot middelgrote schade, bijvoorbeeld aan daken, gevels of ramen.
De verzekerde schade door natuurrampen (exclusief storm en hagel) bedroeg in 2025 circa € 400 miljoen, verdeeld over ongeveer 88.000 claims. Met een gemiddelde van ongeveer € 4.700 per claim liggen de kosten aanzienlijk hoger dan bij stormen en hagel. Dit verschil laat zien hoe ernstig individuele schade door overstromingen of hevige regenval kan zijn en waarom een verzekering aan te raden is.
Gemiddeld € 2 miljard per jaar
De daling in 2025 met circa € 3 miljard is voornamelijk te wijten aan het schadejaar daarvoor. In 2024 bedroegen de verzekerde schades door natuurrampen in de propertyverzekering € 4,4 miljard, waarvan € 2,6 miljard afkomstig was van natuurrampen (exclusief storm en hagel) en € 1,8 miljard van stormen en hagel.
Sinds de registratie begon in 2002, hebben de schades door natuurrampen (exclusief storm en hagel) verzekeraars gemiddeld € 2 miljard per jaar gekost. Zelfs zonder de plotselinge overstroming in het Ahrdal in 2021, bedraagt het gemiddelde nog steeds € 1,5 miljard.
Het huidige “Europees klimaatrapport 2025” laat ook zien waarom lagere schades niet verward moeten worden met afnemende risico’s: Europa warmt sinds de jaren 80 ongeveer twee keer zo snel op als het wereldwijde gemiddelde. In 2025 lagen de temperaturen in meer dan 95 procent van het gebied boven het gemiddelde. Tegelijkertijd nemen hittegolven toe, blijven gletsjers massa verliezen en worden zware regenbuien frequenter en intenser. Het jaar 2025 is daarom slechts een momentopname.
Duitsland is onvoldoende verzekerd
Bij woonhuisverzekeringen is schade door storm en hagel meestal automatisch gedekt. Dekking voor overstromingen, hevige regenval en andere natuurrampen vereist echter een extra component, die in 2025 slechts voor ongeveer 59% van de woonhuizen in Duitsland was inbegrepen.
Veel woningen zijn daardoor nog steeds niet volledig beschermd tegen natuurrampen, ondanks dat verzekeringsdekking over het algemeen voor bijna alle gebouwen beschikbaar is. Sinds 2000 worden er jaarlijks zo’n 1.000 tot 2.400 nieuwe woonhuizen gebouwd in aangewezen overstromingsgevoelige gebieden. Tegelijkertijd zijn veel bestaande gebouwen structureel niet bestand tegen hevige regenval en overstromingen. Regelgeving met betrekking tot bouwplanning, risicobeoordelingen en beschermingsniveaus wordt in veel deelstaten en gemeenten nog steeds niet consequent toegepast.
Verzekeringsdekking is een belangrijk onderdeel, maar de toenemende risico’s vereisen een overkoepelend concept dat preventie, overheidsverantwoordelijkheid en verzekering combineert. Bovendien zou nieuwbouw in overstromingsgevoelige gebieden in de toekomst niet meer moeten worden goedgekeurd.
Een eigen systeem in plaats van een simpele overname
GDV: “Een blik op internationale modellen zoals Frankrijk laat zien dat oplossingen uit andere landen niet zomaar één-op-één naar Duitsland kunnen worden overgenomen. Het Franse systeem biedt slechts beperkte stimulansen voor preventie, staat onder financiële druk en wordt gefinancierd via kruissubsidies.Duitsland heeft een eigen, levensvatbaar systeem nodig om natuurrampen het hoofd te bieden. De focus moet liggen op een overkoepelend concept waarin preventie, overheidsverantwoordelijkheid en verzekeringen betrouwbaar op elkaar inwerken. Alleen op deze manier kunnen risico’s op de lange termijn verzekerbaar blijven en de schade voor burgers, bedrijven en de staat beperkt blijven.”
