Volgens nieuw onderzoek van Marsh nemen Europese organisaties stappen om hun weerbaarheid te vergroten, maar hebben velen moeite om inzicht in risico’s om te zetten in actie. De bevindingen wijzen erop dat riskmanagement en bedrijfsstrategie vaak naast elkaar opereren in plaats van volledig geïntegreerd te zijn; dit geldt met name voor AI en analytics, waarbij de ambities vaak de huidige capaciteiten overstijgen.
Het onderzoek ‘Strategic Imperatives and Risk Management’ van Marsh vormt de basis voor het nieuwe rapport Strategy under uncertainty: Embedding risk in decision-making. Het rapport onderzoekt hoe riskmanagement zakelijke beslissingen ondersteunt op gebieden als scenarioplanning, weerbaarheid van de toeleveringsketen, AI en analytics, paraatheid van het personeel en veerkracht van de infrastructuur.
Typhaine Beauperin, Client Leader Risk Management (Europa) bij Marsh, zegt hierover: “Organisaties zien steeds beter in waar hun weerbaarheid versterkt moet worden, maar de uitdaging ligt in het omzetten van dat inzicht in actie. Riskmanagement biedt de kans om verder te gaan dan alleen identificatie en monitoring en een actievere rol te spelen bij zakelijke besluitvorming. Organisaties die governance en strategie beter koppelen aan datagestuurd risicobeheer, zijn beter in staat om sneller geïnformeerde beslissingen te nemen, hun veerkracht te vergroten en effectiever te plannen voor de toekomst.”
39% respondenten gebruikt momenteel geen AI- of analytics-tools voor riskmanagement
Uit het onderzoek blijkt dat 39% van de respondenten momenteel geen AI- of analytics-tools gebruikt voor riskmanagement, terwijl nog eens 32% deze tools slechts op beperkte schaal inzet. Tegelijkertijd beschouwt 30% van de respondenten AI en analytics als de belangrijkste prioriteit voor actie op de korte termijn, wat de kloof tussen prioriteit en paraatheid onderstreept.
Hetzelfde patroon is zichtbaar bij de veerkracht van de toeleveringsketen. Bijna 40% van de respondenten heeft alleen volledig zicht op directe leveranciers, terwijl ongeveer een derde ook inzicht heeft in leveranciers van de tweede en derde lijn binnen kritieke toeleveringsketens. De monitoring gebeurt echter grotendeels handmatig: 57% van de organisaties vertrouwt op menselijke beoordeling van meldingen.
Hoewel scenario-analyse en stresstests inmiddels gangbare praktijken zijn, leiden de uitkomsten daarvan niet altijd tot zakelijke beslissingen. Meer dan 50% van de respondenten verankert scenario-analyse in de strategische planning en 43% integreert stresstests in de strategische en financiële planning; toch gebruikt slechts ongeveer een derde de resultaten – afgezet tegen vastgestelde risicolimieten – om beslissingen te bevestigen of bij te sturen.
Klimaatbestendigheid
Ook op het gebied van klimaatbestendigheid is er een verschil tussen beoordeling en uitvoering. Meer dan 60% van de respondenten heeft kwantitatieve klimaatscenario-analyses uitgevoerd, maar slechts ongeveer een derde beschikt over plannen voor adaptatie en mitigatie. Slechts 11% meldt investeringen in het aanpassen van eigen activa aan fysieke klimaatrisico’s, en 8% investeert in aanpassingen binnen de toeleveringsketen.
Om de samenhang tussen risico en strategie te versterken, adviseert het rapport om de koppeling tussen risico-inzicht en besluitvorming te verbeteren, meer inzicht te krijgen in de toeleveringsketen, AI en analytics effectiever in te zetten, een meer toekomstgerichte aanpak voor personeelsplanning te hanteren en klimaatadaptatie en -mitigatie systematischer te integreren in strategie- en investeringsbeslissingen.
Maurizio Quintavalle, Head of Risk Consulting Europa bij Marsh, voegt hieraan toe: “Het rapport legt de kloof bloot tussen ambities op het gebied van risicomanagement en de huidige praktijk. Om dit aan te pakken, moeten risicomanagers hun rol als ‘beslissingsarchitecten’ versterken. Ze moeten data, kwantitatieve analyses, toekomstverkenning en AI combineren om opkomende risico’s eerder te signaleren en de potentiële impact ervan beter te begrijpen. Zo kunnen ze bedrijfsleiders een stevigere basis bieden voor strategische beslissingen en de waarde vergroten die risicomanagement voor de organisatie oplevert.”
