Europese organisaties nemen stappen om hun weerbaarheid te vergroten, maar velen hebben moeite om risico-inzichten om te zetten in actie. De bevindingen wijzen erop dat riskmanagement en bedrijfsstrategie vaak naast elkaar opereren in plaats van volledig geïntegreerd te zijn; dit geldt met name voor AI en analytics, waarbij de ambities vaak de huidige capaciteiten overstijgen. Dat is één van de uitkomsten van een nieuw Strategic Imperatives and Risk Management -onderzoek van Marsh. Het Strategy under uncertainty: Embedding risk in decision-making-rapport is gebaseerd op de reacties van 146 organisaties in heel Europa en onderzoekt hoe riskmanagement zakelijke beslissingen ondersteunt op het gebied van scenarioplanning, weerbaarheid van de toeleveringsketen, AI en analytics, paraatheid van het personeel en veerkracht van de infrastructuur.
Uit het onderzoek blijkt dat 39% van de respondenten momenteel geen AI- of analytics-tools gebruikt voor riskmanagement, terwijl nog eens 32% deze slechts op beperkte schaal inzet. Tegelijkertijd beschouwt 30% van de respondenten AI en analytics als een prioriteit voor de korte termijn, wat de kloof tussen prioriteitstelling en paraatheid onderstreept.
Toeleveringsketen
Hetzelfde patroon is zichtbaar bij de weerbaarheid van de toeleveringsketen. Bijna 40% van de respondenten heeft alleen volledig zicht op directe leveranciers, terwijl ongeveer een derde ook inzicht heeft in leveranciers van de tweede en derde lijn binnen kritieke toeleveringsketens. De monitoring gebeurt echter grotendeels handmatig: 57% vertrouwt op menselijke beoordeling van meldingen.
Hoewel scenario-analyse en stresstests inmiddels meer ingeburgerd zijn, leiden de uitkomsten daarvan niet altijd tot zakelijke beslissingen. Meer dan 50% van de respondenten integreert scenario-analyse in de strategische planning en 43% neemt stresstests op in de strategische en financiële planning; toch gebruikt slechts ongeveer een derde de resultaten om beslissingen te bevestigen of bij te sturen aan de hand van vastgestelde risicolimieten.
Klimaatgerelateerde weerbaarheid
Ook op het gebied van klimaatgerelateerde weerbaarheid is er een verschil zichtbaar tussen beoordeling en uitvoering. Meer dan 60% van de respondenten heeft kwantitatieve klimaatscenario-analyses uitgevoerd, maar slechts ongeveer een derde heeft plannen voor adaptatie en mitigatie opgesteld. Slechts 11% geeft aan te investeren in het aanpassen van eigen activa aan fysieke klimaatrisico’s, en 8% meldt investeringen in adaptatie binnen de toeleveringsketen.
Om de samenhang tussen risico en strategie te versterken, beveelt het rapport aan om de koppeling tussen risico-inzicht en besluitvorming te verbeteren, meer inzicht te krijgen in de toeleveringsketen, AI en analytics effectiever in te zetten, een meer toekomstgerichte aanpak voor personeelsplanning te hanteren en klimaatadaptatie en -mitigatie systematischer te integreren in strategie- en investeringsbeslissingen.
Van inzichten naar actie
Typhaine Beauperin, Client Leader Risk Management Europa bij Marsh, stelt: “Organisaties zien steeds beter waar hun weerbaarheid versterkt moet worden, maar de uitdaging ligt in het omzetten van inzichten naar actie. Riskmanagement heeft de kans om verder te gaan dan alleen identificatie en monitoring en een actievere rol te spelen in de zakelijke besluitvorming. Organisaties die governance en strategie beter verbinden met datagestuurd risicomanagement, zijn beter in staat om sneller geïnformeerde beslissingen te nemen, hun veerkracht te vergroten en effectiever te plannen voor de toekomst.”
Maurizio Quintavalle, Head of Risk Consulting Europa bij Marsh, voegt daaraan toe: “Het rapport legt de kloof bloot tussen ambities op het gebied van riskmanagement en de huidige praktijk. Om dit aan te pakken, moeten riskmanagers hun rol als ‘beslissingsarchitecten’ versterken. Ze moeten data, kwantitatieve analyses, toekomstverkenning en AI combineren om opkomende risico’s eerder te identificeren en de potentiële impact ervan beter te begrijpen. Op die manier kunnen ze bedrijfsleiders een stevigere basis bieden voor strategische beslissingen en de waarde vergroten die risicomanagement voor de organisatie oplevert.”
