-Nieuw onderzoek van Willis, wijst op een groeiende onzekerheid rond reputatierisico onder besluitvormers binnen bedrijven. Deze onzekerheid wordt veroorzaakt door wereldwijde instabiliteit en de toenemende politisering van thema’s zoals ESG.
Uit de bevindingen van het 2026 Reputational Risk Readiness Survey Report blijkt dat organisaties minder vertrouwen hebben in hoe klanten en andere stakeholders hen zien, en steeds minder inzicht hebben in hun belangrijkste reputatiekwetsbaarheden. Tegelijkertijd is de bereidheid om extra reputatierisico te nemen sterk afgenomen, zelfs als de potentiële voordelen groot zijn.
Deze onzekerheid kan echter een aansporing tot actie zijn geweest, aangezien de inspanningen om risicobeheersingsmaatregelen te versterken sinds het laatste onderzoek aan momentum hebben gewonnen. Organisaties werken meer samen met stakeholders, integreren reputatie steviger in het bedrijfsrisicomanagement en tonen meer interesse in het modelleren van de financiële impact van negatieve reputatiegebeurtenissen.
Belangrijkste bevindingen:
- Slechts 37% van de respondenten was zich bewust van de belangrijkste bronnen van negatieve sentimenten rond hun merk, vergeleken met 56% in 2024. Dit wijst op een zorgwekkende kennislacune.
- 56% gaf aan weinig risico’s te willen nemen voor hun reputatie, vergeleken met 36% in het vorige onderzoek. Dit duidt op een afname van de interesse in risicovolle activiteiten en associaties.
- 67% plaatste cyberaanvallen bij hun grootste reputatiezorgen, aangezien de reputatieschade door cybercriminaliteit met behulp van AI blijft toenemen.
- 57% noemde maatschappelijke problemen zoals arbeidsuitbuiting in de toeleveringsketen als een belangrijk reputatierisico. Dit kan wijzen op een zwakkere controle op arbeidsomstandigheden nu bedrijven hun toeleveringsketens verplaatsen.
- 82% plaatste reputatie in de top drie of top vijf van risico’s op hun risicolijst. Dit geeft aan dat organisaties bedreigingen voor hun merk en reputatie serieus nemen.
- Ruim 30% van de organisaties gaf aan over sterke capaciteiten te beschikken om de financiële impact van reputatieschade te modelleren (een stijging ten opzichte van 11% in 2024). Dit suggereert dat bedrijven reputatie steeds vaker als een meetbaar financieel risico beschouwen. De verzekeringssector ontwikkelt hierop geavanceerdere instrumenten, waarbij actuariële methoden worden gebruikt om te schatten hoe vaak reputatierisico’s zich voordoen en hoe ernstig de impact ervan kan zijn, vergelijkbaar met modellen die worden gebruikt voor natuurrampen.
David Bennett, Head of Reputational Risk Management bij Willis Direct & Facultative: “In onzekere en turbulente tijden schieten organisaties die reputatie slechts oppervlakkig benaderen als een onderdeel van communicatie en PR mogelijk tekort. Organisaties die reputatie integreren in hun bedrijfsprocessen en dagelijks investeren in het opbouwen van vertrouwen met stakeholders en klanten, zijn beter in staat de basis te leggen die nodig is om geloofwaardigheidsproblemen te voorkomen wanneer een crisis toeslaat.Een goed uitgangspunt is het ontwikkelen van een dieper inzicht in de specifieke reputatierisico’s die een bedrijf beïnvloeden.”
Hij vervolgt: “Een goed beginpunt is het ontwikkelen van een dieper inzicht in de specifieke reputatierisico’s die een bedrijf beïnvloeden. Het identificeren en monitoren van deze belangrijke kwetsbaarheden kan organisaties helpen hun inspanningen en middelen te richten op het neutraliseren van bedreigingen en het verbeteren van de perceptie. Een risicogebaseerde aanpak ondersteunt betere besluitvorming over hoe de reputatie te beheren en zich voor te bereiden op de financiële en operationele gevolgen van een negatieve publiciteitsgebeurtenis.Met de juiste tools en partners is het mogelijk om de frequentie en ernst van waarschijnlijke bronnen van reputatiebedreigingen te modelleren. De meeste reputatiecrises komen voort uit problemen die al bekend zijn en die kunnen worden voorzien en beheerd. Organisaties moeten zich richten op het vergroten van hun inzicht in deze onderliggende risico’s door middel van sentimentanalyse en risico-intelligentie, terwijl ze tegelijkertijd hun crisisparaatheid ontwikkelen en de verantwoordelijkheid op hoger niveau versterken.”
.”
