Analyse van Moody’s schat dat in 2050 de wereldwijde economische impact van fysieke risico’s kan oplopen tot $ 41,4 biljoen, ofwel 14,5% van het bruto binnenlands product (bbp). Ongeveer twee derde van deze economische schade kan worden toegeschreven aan chronische factoren zoals zeespiegelstijging en productiviteitsverlies, terwijl het resterende derde deel toe te schrijven is aan frequentere en ernstigere natuurrampen.
De VS worden geconfronteerd met economische schade van 9,5% van het bbp tegen 2050, ofwel $ 6 biljoen. Bovendien zouden de jaarlijkse schadekosten als gevolg van natuurrampen in de VS in 2050 gemiddeld 26% hoger kunnen liggen dan in 2020. Binnen het bedrijfsleven schat Moody’s een daling van de operationele marges met 2,0 procentpunten, wat overeenkomt met een totale schade van $ 1,5 biljoen.
De noodzaak van inzicht: omgaan met onzekerheid en mogelijke verschuivingen in de impact op het bedrijfsleven
De lange termijn van veranderende klimaatrisico’s en de daarmee gepaard gaande onzekerheid dagen leiders uit om na te denken over nieuwe benaderingen om te beoordelen of de gevolgen materieel zullen zijn, hoe ze de mondiale en lokale economieën zullen beïnvloeden en hoe ze uiteindelijk de huidige praktijken op het gebied van balansbeheer moeten informeren en transformeren.
Hoewel het overwegen van fysieke risico’s op de lange termijn abstract kan lijken, hebben we vandaag de dag voorbeelden van grote rampen die een basis vormen voor het begrijpen van de economische en financiële gevolgen. Van de bosbranden in Los Angeles tot de hittegolven in Europa, fysieke risico’s manifesteren zich in rampzalige gebeurtenissen met materiële directe en indirecte gevolgen.
Volgens MunichRe hebben de wereldwijde natuurrampen van 2024 ongeveer $ 320 miljard aan economische schade en ongeveer $ 140 miljard aan verzekerde schade veroorzaakt. Deze resultaten betekenen dat 2024 het vijfde opeenvolgende jaar was met wereldwijde verzekerde rampenschade van meer dan $ 100 miljard dollar. Als we bijvoorbeeld kijken naar de bosbranden in Los Angeles, schat Moody’s RMS™ Event Response de verzekerde schade op $ 20 tot $ 30 miljard.
Het grote geheel: schatting van macro-economische gevolgen
Moody’s schat dat als er geen nieuw transitiebeleid wordt geïmplementeerd, de macro-economische gevolgen van fysieke risico’s in 2050 in totaal $ 41,4 biljoen zullen bedragen. Dit is een uitgebreide schatting die zowel de gevolgen van acute (overstromingen, hittegolven, tropische cyclonen, bosbranden) als chronische (productiviteitsverlies, hittestress, zeespiegelstijging, verstoring van de landbouw) fysieke risico’s omvat. Deze schatting komt overeen met het huidige beleidsscenario dat is voorgesteld door het Network for Greening the Financial System (NGFS), een gezamenlijk initiatief van ’s werelds belangrijkste centrale banken.
Dit zijn uitgebreide schattingen van economische schade waarbij zowel directe als indirecte effecten in aanmerking worden genomen. Directe effecten zijn bijvoorbeeld productiefaciliteiten die door een natuurramp worden beschadigd, vernietigd of buiten gebruik worden gesteld. Indirecte effecten zijn onder meer hogere hittestress die de productiviteit van buitenwerkers in sectoren zoals de bouw en de landbouw negatief beïnvloedt. Indirecte effecten kunnen de economische vooruitzichten van een regio op lange termijn op de volgende manieren aanzienlijk veranderen:
- Arbeidsproductiviteit: Extreme hitte belemmert buitenwerk, vermindert de cognitieve functies en verhoogt de gezondheidsrisico’s, wat leidt tot een lagere productie en hogere kosten voor gezondheidszorg.
- Migratie en verstedelijking: Fysieke, door risico’s veroorzaakte ontheemding kan de bevolking van steden doen toenemen, wat leidt tot een tekort aan woningen en sociale spanningen, terwijl verlaten plattelandsgebieden te maken krijgen met economische achteruitgang.
- Overheidsfinanciën: Hogere uitgaven voor rampenherstel en verlies van belastinginkomsten in de getroffen gebieden zullen druk uitoefenen op de overheidsbegrotingen, waardoor het risico op financiële problemen toeneemt.
Directe effecten kunnen eveneens een negatieve invloed hebben op de lokale economische prestaties. Uit recent onderzoek van Moody’s blijkt dat de economische gevolgen van een orkaan van categorie 5 die bijvoorbeeld in Miami aan land komt, groter zouden zijn dan die van een typische recessie, omdat er sprake zou zijn van een langdurig bevolkingsverlies en permanent hogere verzekeringskosten.
Ongeacht de beleidsreactie zullen banenverlies, dalende huizenprijzen, uitputting van het gezinsvermogen en toenemende migratie waarschijnlijk de basisuitkomsten zijn. In Zuidoost-Florida bijvoorbeeld loopt de regionale economie het risico op langdurige krimp, afhankelijk van de maatregelen die beleidsmakers nemen.
