Twee grote overstromingen hebben Europa tot nu toe in 2024 aanzienlijk getroffen: de overstromingen van mei/juni met een verzekerde schade van € 1,7 miljard in Duitsland en de gebeurtenis van begin september die Oostenrijk, Hongarije, Polen en Tsjechië troffen, waardoor naar schatting van € 1,9 tot € 2,3 miljard voor rekening van verzekeraars komt..
Deze volgen op de grote schadegebeurtenissen van 2002, 2013 en 2021, die een impact hadden op Duitsland en Midden-Europa, en op de specifiek Midden-Europese gebeurtenissen in 1997 en 2010. Bovendien hebben zich de afgelopen twaalf tot achttien maanden kleinere maar opmerkelijke schadegebeurtenissen voorgedaan in Italië en Slovenië. Hoewel deze resulteerden in lagere absolute schades, hadden ze nog steeds een impact op die markten.
Tim Edwards, managing director and head of international catastrophe & actuarial analytics, Howden Re International Treaty, deelde zijn inzichten over de impact van de Europese overstromingen van 2024 en hoe cedenten en herverzekeraars te maken krijgen met een grotere noodzaak om de aanpak van risicokwantificering en -mitigatie aan te passen gezien de toegenomen schade in Europa als gevolg van door de atmosfeer veroorzaakte risico’s die onderhevig zijn aan veranderingen in het klimaat.
‘Inkomstengedreven’ gevaren, zoals ze gezamenlijk worden genoemd, zijn een dominante factor geworden in het aandrijven van verzekerde schade in heel Europa. “De overstromingen van dit jaar hebben ons er op sterke wijze aan herinnerd dat de inkomstengedreven gevaren in Europa gezamenlijk de belangrijkste schadeoorzaken zijn”, aldus Edwards. “In de afgelopen tien jaar is tweederde van alle verzekerde nat cat-schades in Europa het gevolg van overstromingen of hagel, wat een aanzienlijke stijging is ten opzichte van de voorgaande tien jaar.”
Uitdagingen voor cedanten
De escalerende kosten van overstromings- en hagelschade, samen met andere ‘uitputtende’ catastrofegevaren zoals bevriezing, smeltende sneeuw of verzakkingen, vormen aanzienlijke uitdagingen voor Europese cedanten. Edwards benadrukt dat traditionele risicomodellen, die sterk leunen op historische gegevens, in toenemende mate onvoldoende zijn voor het kwantificeren van huidige en toekomstige risico’s in een wereld waarin het klimaat verandert. “We kunnen aantonen dat historische gegevens voor sommige regio’s en gevaren niet langer een betrouwbare voorspeller zijn van toekomstige risico’s. We moeten catastrofe- en actuarieel-gebaseerde modellen uitbreiden zodat ze representatief zijn voor de huidige klimaatomstandigheden, en niet alleen voor de omstandigheden die in de geschiedenis zijn waargenomen.”
De hogere retentieniveaus van cedenten moeten de impact van deze earnings-driving perils nog verder dragen. Op het huidige niveau, volgens berekeningen van Howden Re, houden cedanten wereldwijd netto 15 miljard dollar extra aan nat cat-schades vast dan vergeleken met de retentieniveaus van 2022 – voor een gemiddeld jaar van nat cat-activiteiten.
“Historische gegevens niet langer betrouwbare voorspeller toekomstige risico’s.”
In het licht van deze uitdagingen moeten cedenten en herverzekeraars nieuwe manieren verkennen om het overstromingsrisico te managen, en niet alleen vertrouwen op traditionele herverzekerings- en/of verzekeringsuitsluitingen om de problemen te vermijden die door de toegenomen volatiliteit worden veroorzaakt.
Edwards benadrukt het belang van innovatieve herverzekeringsoplossingen en investeringen in technologieën die gedetailleerde acceptatiebeslissingen mogelijk maken als reactie op variaties en veranderingen in het klimaat.Bij de beoordeling van het overstromingsrisico moet ook rekening worden gehouden met zowel de aanhoudende toename van de blootstelling als de ontwikkeling van mitigatieve maatregelen.
